Melancholie/Weemoed. Een opdracht passend bij het seizoen.
Weemoed. Wat zegt Van Dale? ‘zacht-treurige stemming van het gemoed.’ Dat klinkt een stuk vriendelijker dan wat Van Dale bij het corresponderende woord melancholie vermeldt. Want dat luidt: ‘zwartgalligheid, zwaarmoedigheid, droefgeestigheid.’ Maar zwartgalligheid is eigenlijk maar een armzalige definitie van melancholie. Het gaat voorbij aan al die prachtige schakeringen en nuances die deze stemming ook nog kent. Dus daarom liever: weemoed. Dat is een mooier, en raadselachtiger woord dan melancholie. Weemoed heeft twee kanten. De mooiste dimensie van weemoed is ontroering. En dat is het gevoel wat een foto over dit onderwerp bij de kijker zou moeten oproepen.

Ter inspiratie:
Het werk van sommige fotografen (Masahisa Fukase, Natalia Drepina, Sarah Moon) is doordrenkt met melancholie. Reportages van Cristina Garcia Rodero roepen vaak het gevoel van weemoed op. De gehele serie Tokyo Compression van Michael Wolf heeft een droefgeestige stemming die tegelijkertijd ontroert. Maar kijk ook eens naar het modellenwerk van Melvin Sokolsky. Of het rauwe werk van Anton Corbijn. Beter kon een fotograaf de melancholie in het werk van de band Joy Division niet treffen.

Pin It on Pinterest